Όρος Πατέρα πυρκαγιές

Η πυρκαγιά του 2026 δεν ήταν η πρώτη που έκανε καταστροφή σε αυτό το πολύπαθο βουνό. Οι περισσότεροι θυμούνται την πυρκαγιά του 2021 άντε κάποιοι να λένε και για το 1985, αλλά οι πυρκαγιές που καταστρέφουν αυτό το βουνό εδώ και μισό αιώνα είναι πολύ περισσότερες, τόσο στα Βόρεια σημεία του όσο και στα Νότια προς τα Μέγαρα.

 1978 

 Το 1978 στο όρος Πατέρας υπήρχαν δύο πυρκαγιές, η πρώτη καίει 900 στρέμματα ενώ η δεύτερη τον Αύγουστο καίει 3000 στρέμματα και είναι από τις πρώτες μεγάλες δασικές πυρκαγιές σε παρθένο δάσος που πλήττουν την Αττική. 

 1985

 Ήταν Αύγουστος και είχαμε την μεγαλύτερη μεταπολεμική πυρκαγιά στην Αττική. Η φωτιά ξεκινά από τα Βίλια και φτάνει μέχρι σχεδόν την θάλασσα στο Μ. Πεύκο. Υπολογίζεται ότι έγιναν στάχτη 170.000 έως 200.000 στέμματα δάσους, το βουνό κάηκε από άκρη σε άκρη, το μέγεθος αντιστοιχεί στο 4% της έκτασης της Αττικής. Το πυκνό καταφύγιο υψηλής βλάστησης καταστρέφεται. Συνέπεια από την βιβλική καταστροφή είναι α) να αλλάξει το μικροκλίμα της Δυτικής Αττικής και β) παύει να είναι δημοφιλής προορισμός πεζοπόρων. 

 1989 το βουνό χάνει σε πυρκαγιά 489 στρέμματα δάσους. 

 1999 θα χαθούν άλλα 410 στρέμματα δάσους. 

 2008 χάνονται 740 στρέμματα δάσους. 

 Τα έτη 2016 και 2017 κάηκαν συνολικά 430 στρέμματα. 

 2021

 Στις 16 Αυγούστου ξεσπάει πυρκαγιά στα Βίλια και το όρος Πατέρας καταστρέφει 75.000 έως 92.000 στρέμματα πυκνού πευκοδάσους και χαμηλής βλάστησης που είχε αναγεννηθεί από τις προηγούμενες πυρκαγιές. Το πύρινο μέτωπο καίει από τα Βίλια μέχρι το Καντήλι σε δύσβατες χαράδρες και πευκόφυτες πλαγιές. Απειλεί οικισμούς και εκκενώνονται προληπτικά κατοικημένες περιοχές. Στην επιχείρηση συμμετείχαν εκατοντάδες πυροσβέστες, πεζοπόρα τμήματα και εθελοντικές ομάδες μαζί με πολυάριθμα εναέρια μέσα. 

 2026 

 Η πυρκαγιά από την Βοιωτία ήρθε στο όρος Πατέρας στις 2 Αυγούστου προκάλεσε την ολική καταστροφή του. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης κάηκαν 130.000 στρέμματα. Στη μάχη κατά της πυρκαγιάς ρίχτηκαν εκατοντάδες πυροσβέστες (πάνω από 490) δεκάδες οχήματα, εθελοντικές ομάδες, πολυάριθμα αεροπλάνα και ελικόπτερα, δυστυχώς πληρώσαμε την πυρκαγιά με 2 νεκρούς πιλότους 1 Δανό και 1 Έλληνα. Ενώ συνελήφθησαν δύο άτομα για την πρόκλησή της. Η πυρκαγιά αυτή από την Βοιωτία έφτασε και πάλι κοντά στη θάλασσα στο Μ. Πεύκο σε μια εβδομάδα, στην διαδρομή της το 112 οδηγούσε σε εκκενώσεις όλων των περιοχών. Η καταστροφή του όρους Πατέρα ήταν από άκρη σε άκρη. 

 Στο όρος Πατέρα τελικά κάθε φορά που η Δασική Υπηρεσία κάνει την εκτίμηση ότι δάσος έχει αποκατασταθεί με φυσικό τρόπο έρχεται μια νέα πυρκαγιά που το καταστρέφει. Το σύνολο των στρεμμάτων βλέπουμε να είναι μεγαλύτερο ίσως από την έκταση του, οι εκτάσεις που χάνονται σε μία πυρκαγιά έχουν ξανακαεί και στο παρελθόν. 

 Αιτία που αυτές οι πυρκαγιές δεν σταμάτησαν εύκολα και έκαψαν μεγάλο τμήμα έως το σύνολο του βουνού μερικές φορές είναι η μορφολογία του εδάφους και οι τοπικοί άνεμοι που με την βοήθεια των 20 μέτρων φλόγας (όπως το 2026) δημιουργούν τοπικά μποφόρ.

Διαβάστε περισσότερα

Πυρκαγιά Αύγουστος 2026

Μια πυρκαγιά που ξεκίνησε την 31 Ιουλίου 2026 απο ανεμογεννήτριες πριν την περιοχή του Αγ. Βασιλείου Βοιωτίας έμελλε να είναι η πυρκαγιά που έκαψε το Πόρτο Γερμενό με περίπου 250 σπίτια , μεγάλο κομμάτι στη Ψάθα, το Αλεποχώρι, την Λούμπα, στο όρος Πατέρα και κάτω την Βένιζα, στον Ζάχουλη, τους Κρύφτες , τον Αγ. Σαράντη, την Βιομηχανική Ζώνη Μεγάρων, το Καντήλι , το πεδίο Βολής και σταμάτησε κάπου εκεί πάνω από την Νέα Πέραμο 5 μέρες μετά (λίγο ήθελε δηλαδή να βγει στη θάλασσα) Αιτίες : 1) φυσικά η μεγαλύτερη αιτία είναι ότι δεν έχουμε αντιπυρικές ζώνες

2) το ότι δεν υπάρχει αραίωση βλάστησης και απομάκρυνση νεκρών δέντρων 3) δεν υπάρχουν δρόμοι μέσα στα δάση για να πλησιάσουν οι χερσαίες δυνάμεις 4) δεν υπάρχει ελεγχόμενη βόσκηση που είναι ο φυσικός καθαριστής 5) δεν έγινε σωστή οργάνωση από την πολιτεία από την αρχή της πυρκαγιάς α) δεν ήρθαν τα ερπυστριοφόρα πυροσβεστικά που μάθαμε στο τέλος ότι έχουμε. β) δεν μπορούσαν να σηκωθούν τα Diamond DA62 MPP τα οποία υπάρχουν στο αεροδρόμιο της Πάχης που είναι συντονιστικά και πυροσβεστικά (επειδή δεν έχουν πιλότους που τα γνωρίζουν) γ) όπως λένε οι κάτοικοι των περιοχών δεν έβλεπαν αεροπλάνα ακόμα και όταν ο άνεμος ήταν σε ύφεση. 6) οι πολύ ισχυροί άνεμοι που δεν άφησαν τα ελικόπτερα να κάνουν κατάσβεση από την αρχή. Αποτελέσματα : 2 νεκροί πιλότοι. 1 Δανός και 1 ¨Έλληνας. Πολλά σπίτια, επιχειρήσεις, αγροτική παραγωγή κάηκαν ολοσχερώς. Το δάσος δεν υπάρχει, αυτός ο πνεύμονας πράσινου που πολλοί από εμάς δεν θα το ξαναδούμε ποτέ.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΡΕΥΣ

Σύμφωνα με την παράδοση, κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, εργαζόταν ως αγρότης και οικοδόμος στα Μέγαρα ο Λάμπρος Κανέλλος-Παπασταμάτης (μετέπειτα Άγιος Λαυρέντιος). Η καταγωγή του ήταν από τα Μέγαρα Αττικής, γιος του Δημητρίου και της Κυριακής, ήταν παντρεμένος με τη Βασίλω και είχε δύο γιους, τον Ιωάννη και τον Δημήτριο. Ο ευσεβής χωρικός οραματίστηκε στον ύπνο του την Παναγία τρεις φορές, η οποία τον προέτρεπε να μεταβεί στο νησί της Σαλαμίνας και να οικοδομήσει έναν ναό ο οποίος προϋπήρχε εκεί ερειπωμένος. Τα συνεχή οράματα τάραξαν τον ψυχικό του κόσμο και δοκίμασαν την πίστη του στον Θεό. Μετά τον τρίτο οραματισμό της Θεοτόκου με "φόβο Θεού" μετέβη στο Μεγάλο Πεύκο, αναζητώντας μέσο για να πλεύσει προς τη Σαλαμίνα, και να εκτελέσει την εντολή της Παναγίας. Μη βρίσκοντας κανένα μέσο πλεύσης και με ιδιαίτερη αμηχανία προσευχήθηκε κατανυκτικά από τα βάθη της ψυχής του, και αμέσως τότε σαν γλυκιά μελωδία ακούστηκε ευκρινώς η φωνή της Παναγίας να του λέει: "Ρίξε το πανωφόρι σου στη θάλασσα και ανέβα επάνω σε αυτό, θα πλεύσεις με ασφάλεια και σώος θα αποβιβαστείς στην απέναντι ακτή του νησιού". Με πλήρη πίστη και γεμάτος συγκίνηση ο ευσεβής Λάμπρος Κανέλλος χρησιμοποίησε την κάπα του σαν σχεδία, και κατάφερε να διασχίσει τη θάλασσα από τη μεγαρική ακτή μέχρι τη βόρεια πλευρά της ακτής του νησιού της Σαλαμίνας, με ασφάλεια και τελείως στεγνός. Αφού ευχαρίστησε ολόψυχα τη Θεοτόκο για το θαύμα που βίωσε έκτοτε αφιερώθηκε ολοκληρωτικά σε εκείνη. Έλαβε το μοναχικό σχήμα και μετονομάστηκε ιερομόναχος Λαυρέντιος, συνεχίζοντας το έργο του να φέρει εις πέρας την εντολή της Παναγίας. Καθώς ερευνούσε με μόχθο, αξιώθηκε από τη Θεοτόκο να βρει θαμμένη μέσα στα ερείπια του κατεδαφισμένου παλαιού ναού, τη θαυματουργή εικόνα της κατάμαυρη από την υγρασία. Τα επόμενα χρόνια, εργάστηκε για την ανέγερση και την ανακαίνιση της ιεράς μονής με τη βοήθεια ευσεβών χριστιανών. Στη νεοϊδρυθείσα μονή δόθηκε το όνομα Φανερωμένη ή Νεοφανείσα. Σε αυτό το μοναστήρι μόνασε ο Άγιος Λαυρέντιος και ανέλαβε και την ηγουμενία του. Με αυστηρή άσκηση, με νηστείες, αγρυπνίες καθώς και αγαθοεργίες περνούσε την αγία ζωή του. Την ευλάβεια του, μεταλαμπάδευσε στα μέλη της ενάρετης οικογένειας του. Η σύζυγος του Βασίλω τον ακολούθησε με προθυμία και ασπάστηκε τον μοναχικό βίο με το όνομα Βασσιανή. Ό ένας από τους δύο γιους του, προφανώς ο Ιωάννης μιμούμενος τον Άγιο Λαυρέντιο, χειροτονήθηκε ιερομόναχος με το όνομα Ιωακείμ και διαδέχτηκε τον πατέρα του στην ηγουμενία. Την 7η Μαρτίου του 1707 απεβίωσε, χωρίς να προλάβει να δει την πλούσια αγιογράφηση του ναού της μονής η οποία ολοκληρώθηκε επί της ηγουμενίας του αντάξιου γιου του ιερομονάχου Ιωακείμ. Το ιερό του λείψανο τάφηκε, για μερικούς στο διακονικό του καθολικού του παρεκκλησίου του Αγ. Χαραλάμπους και για άλλους στο συνεχόμενο καθολικό του παρεκκλησίου του Αγ. Νικολάου στη νότια πλευρά της μονής στο δάπεδο μπροστά από το ιερό βήμα.

Διαβάστε περισσότερα

Ανδρική Μεγαρίτικη φορεσιά

Η ανδρική Μεγαρίτικη φορεσιά ήταν πλουσιότατη σε παραλλαγές, αρχικά να πούμε για το κεφάλι που είχαν το φέσι, μπορούσε να είναι κόκκινο (επίσημο ) ή μαύρο πάντα με μακριά φούντα. Το φέσι ήταν από ατλάζι (λείο μεταξωτό ύφασμα), βελούδο ή τσόχα. Υπήρχε και ένα είδος σαν κοντό καπέλο για την πουκαμίσα που ήταν ο κούκος. -Φουστανέλα- Η Μεγαρίτικη παραδοσιακή φουστανέλα (που ήταν η επίσημη) ήταν με λευκό μακρύ πουκάμισο πάντα κλειστό στο λαιμό, πάνω από αυτό έβαζαν το γιλέκο (φέρμελη) αν ήταν μαύρο ήταν κεντημένο με μαύρη ή κόκκινη κλωστή ενώ αν ήταν σκούρο κόκκινο ήταν κεντημένο με χρυσό κέντημα. Το γιλέκο μπορούσε να είναι με μανίκια ή και χωρίς αυτά και είχε κεντητά κουμπιά. Στο γιλέκο υπήρχε και η παραλλαγή με το λευκό γιλέκο που ήταν η καμιζόλα πάλι με ή χωρίς μανίκια (ανάλογα την εποχή) και ήταν σταυρωτό στο στήθος. Πάνω από την φέρμελη μπορούσε να φορεθεί το βαρύ χειμώνα το ταμπάρο που ήταν χοντρό υφαντό σαν ημίπαλτο ή το σιγούνι που και αυτό ήταν χοντρό υφαντό ημίπαλτο αλλά αυτό είχε κουκούλα. Το παντελόνι ήταν μαύρο χοντρό υφαντό με λεπτό βαμβακερό ύφασμα κάτω για να μπορούν να μπουν οι σκάλτσες, υπήρχε και παραλλαγή με λευκό παντελόνι. Πάνω από το παντελόνι είχε σειρά η Ελληνική παραδοσιακή φουστανέλα που έδενε στη μέση με το ζωνάρι. -Οι σκάλτσες- Οι σκάλτσες ήταν τσόχινες περικνημίδες που κάλυπταν τα υποδήματα μέχρι πάνω από την γάμπα, ήταν σε μαύρο χρώμα για τα Κυριακάτικα ρούχα, άλλο χρώμα ήταν το μπλε και υπήρχαν και οι καφέ. -Πουκαμίσα- Η πουκαμίσα είναι η δεύτερη εκδοχή της ανδρικής Μεγαρίτικης φορεσιάς. Ουσιαστικά είναι ένα μακρύ πουκάμισο που φοριέται από το λαιμό, λευκό η γκρι, μέχρι πάνω από το γόνατο, δένει στη μέση και κάτω από αυτήν κάνει λεπτές πιέτες. Κάτω από την πουκαμίσα υπήρχε μαύρο παντελόνι. Και εδώ υπήρχαν οι σκάλτσες. Παραλλαγή ήταν το άσπρο παντελόνι που ήταν από το ίδιο ύφασμα.

Διαβάστε περισσότερα

Νικόλαος Στρατουδάκης

Ασθενοφόρο, πυροσβεστικό όχημα, αυτοκίνητο για το Εργατικό Κέντρο, περιπολικό όχημα στο Αστυνομικό Τμήμα Μεγάρων, όχημα στο τμήμα Ασφάλειας Μεγάρων, συντήρηση στο Δημοτικό  Ασθενοφόρο (αλλαγή ελαστικών κλπ.), βελτίωση του προαυλίου χώρου στο εξωκλήσι του Αγίου Σαράντη, αγοράζοντας οκτώ στρέμματα γης, στην Ενορία Αγ. Παρασκευή Μεγάρων ήταν αυτός που πρωτοξεκίνησε το συσσίτιο. Σημαντικό κομμάτι της προσφοράς του αποτελεί το κτήριο που φέρει το όνομά του και σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο, ζωντανός χώρος μάθησης και δημιουργίας. Επίσης έφτιαξε ένα μεγάλο Μοναστήρι στο Σχιστό την περίφημη Μόνη Αγίων Πατέρων, ενώ ήταν εκείνος που δημιούργησε την κουζίνα για το συσσίτιο και επί πέντε χρόνια την χρηματοδοτούσε με πάνω από διακόσιες μερίδες. Υπήρξε άνθρωπος με βαθύ αίσθημα αλληλεγγύης, που στήριξε επί δεκαετίες ευάλωτους συμπολίτες. Τα χρήματα που έδινε για τα δέματα τροφίμων στα Μέγαρα Χριστούγεννα - Πάσχα άγγιζαν κάθε φορά τον ετήσιο μισθό ενός εργαζόμενου. Με διακριτικότητα και συνέπεια, ενίσχυσε υπηρεσίες και συλλόγους, χρηματοδότησε υποδομές και προσέφερε λύσεις όπου υπήρχαν ανάγκες. Ο Νικόλαος Στρατουδάκης άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην πόλη των Μεγάρων με ήθος, γενναιοδωρία και ανιδιοτελή προσφορά. Με βαθύ αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης στήριξε την πόλη των Μεγάρων και την Μεγαρική κοινωνία. Ο Ν. Στρατουδάκης ήταν δημοτικός σύμβουλος Μεγάρων, του έχει απονεμηθεί η ύψιστη των τιμών με την απονομή μεταλλίου της πόλης το 2006. Δυστυχώς μετά από αυτήν την τιμή έζησε την εκπαραθύρωση του από το Δημαρχείο όπου είχε φτιάξει μια μονάδα προσφοράς τροφίμων σε απόρους και από το Στρατουδάκειο, το χώρο που είχε ο ίδιος δημιουργήσει και συντηρούσε. Ο Νικόλαος Στρατουδάκης έφυγε από το ζωή με πίκρα για τους τοπικούς πολιτικούς.

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσία Μεγαριτών σε μάχες και στιγμές της Επανάστασης (Στρατόπεδο Μεγάρων)

Μεγαρίτες όπως ο Γιάννης Λιώγρης, πήραν μέρος στην μάχη της Λειβαδειάς. Λίγες μέρες αργότερα πήραν μέρος στη μάχη στο Κριεκούκι, μάχη γνωστή ως συμπλοκή του Κριεκουκίου. Οι Μεγαρίτες πολέμησαν στην ‘Αλωση της Ακρο- κορίνθου, που έληξε το 1822. Τέλη Νοεμβρίου του 1822, πήραν μέρος στη μάχη στο Παλαμήδι. Την Άνοιξη του 1823 δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα δύο καινούργια στρατόπεδα, ένα στην Πάτρα και ένα στα Μέγαρα. Στο στρατόπεδο των Μεγάρων, ορίστηκε στρατηγός ο Κολόκοτρώνης. Οκτακόσιοι από τους 5300 άνδρες του , ήταν Μεγαρίτες. Ο αριθμός των Μεγαριτών πολεμιστών είναι εντυπωσιακός, αν σκεφτούμε πως όλοι κι όλοι ήταν 1500. Τέλη Μαΐου του 1823, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ήρθε και έμεινε στα Μέγαρα μαζί με το Εκτελεστικό της Προσωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος. Τον Οκτώβριο του 1828, ο Δημήτριος Υψη λάντης πήρε από τα Μέγαρα στρατιώτες για να απελευθερώσει τη Ρούμελη. Την ίδια χρονιά, ήρθε στα Μέγαρα ο Ιωάννης Καποδίστριας για να επιθεωρήσει το στρατόπεδο, κάτι που μπορεί να σημαίνει τους άνδρες που βρίσκονταν στο Τείχος της Αγίας Τριάδας. Τα Μέγαρα, δεν άργησαν καθόλου να επαναστατήσουν όπως κάποιοι λάθος ισχυρίζονται. Οι Μεγαρίτες επαναστάτησαν λίγο πιο πριν από την Επανάσταση της 25 ης Μαρτίου. Υπάρχει πλήθος πληροφοριών και ιστορικών γεγονότων, για δεκάδες ακόμα μάχες που έδωσαν οι Μεγαρίτες μόνοι τους ή μαζί με άλλους εναντίον του εχθρού. Γεγονός είναι πως η στρατιωτική τους οργάνωση ήταν άριστη και πολύ μελετημένη, τόσο αναφορικά με την προσωπική τους οργάνω ση και συνεννόηση για το καλό του αγώνα , όσο και σε σχέση με τη χάραξη στρατηγικής πολιτικής και τις θέσεις της τοποθέτησης των φυλακίων και παρατηρητηρίων. Πολλοί ήταν αυτοί που επαναστάτησαν στα Μέγαρα, αλλά όχι απαραίτητα με καταγωγή από την πόλη μας. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς (Μεγαρίτες και μη), ήταν ο Διονύσιος Πανούσης, ο Παπαλευτέρης (αδερφός του Πανούση), ο Παπά- Δημήτρης Σακελάριος, ο Διονύσιος Ευμορφόπουλος, ο Γεώργιος Διδασκαλόπουλος, ο Καρα τάσσος Μπούσκος κ.α. Ο Παπαλευτέρης με τον Παπά-Σακελάριο, κήρυξαν στα Μέγαρα την Επανάσταση. Πιθανόν αυτό έγινε στο παρεκκλήσιο του Αγίου Αντωνίου , απέναντι από τη σημερινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Η εκκλησία αυτή, ήταν η ενορία των Μεγαριτών κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας και της Επανάστασης. Όμως, ο Σακελάριος δεν την τελείωσε αυτός την Θεία Λειτουργία, γιατί ήταν άυπνος, αφού όλο το βράδυ έφτιαχνε τζιβερτζελέ δηλαδή νίτρο, υλικό που χρειάζονταν για την επόμενή τους μάχη, η οποία ήταν η Άλωση των Αθηνών. Ο Παπαλευτέρης και ο Παπαγγελής έψαλαν το Χριστός Ανέστη το οποίο δήλωνε την έναρξη της Επανάστασης. Μετά πήγαν στο σπίτι του Σακελάριου, και εφοδιάστηκαν με τα απαραίτητα. Συναντήθηκαν μαζί με άλλους Με γαρίτες και έφυγαν κατευθείαν για την Αθήνα. Μόλις η Αθήνα αλώθηκε, την παρέδωσαν στους Μεσολογγίτες. Ο αγώνας φυσικά δεν τελείωσε και έφυγαν αμέσως για να ανοίξουν τα Ντερβένια των Γερανείων. Ο Διονύσιος Ευμορφόπουλος, είχε διορισθεί από τον Κολοκοτρώνη ως διοικητής των Δερβενοχωρίων. Ο Γεώργιος Διδασκαλόπουλος θεωρούνταν και αυτός έπαρχος Δερβενοχωρίων. Ο Καρατάσος Μπούσκος, ήταν ίσως και ο σημαντικότερος Μεγαρίτης οπλαρχηγός που τον θεωρούσαν ιδίου βεληνεκούς με τον Καραϊσκάκη. Ήταν Μεγαρίτης! Δεν ήταν ο αγωνιστής Βασίλειος Βούσγος από την Βοιωτία και που πολλοί τους συγχέουν. Ο Βούσγος δεν είχε αδέλφια, ενώ ο Καρατάσος Μπούσκος είχε έναν αδελφό όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Μελ. Μπεναρδή «Μεγαρείς και Δερβενοχωρίται» και ο οποίος τον βοήθησε στη συμπλοκή του Κριεκουκίου Άλλοι δύο Μεγαρίτες αγωνιστές αλλά κάτοικοι Αίγινας, ήταν ο Αθανάσιος και ο Σπύρος Μαρκέλλος. Ακόμη, δίπλα στους Μεγαρείς και κυρίως στην Άλωση της Ακροκορίνθου, διακρίθηκε ο Παναγιώτης Γιατράκος, της Ιταλικής οικογένειας Medicci, που σημαίνει γιατρός. Ήταν τότε η πιο πλούσια Αναγεννησιακή οικογένεια. Πολλοί Ιταλοί σαν Φιλέλληνες εγκαταστάθηκαν στα Μέγαρα για να πολεμήσουν μαζί τους, όπως οι οικογένειες των Καμαρέδου και Καλλιόστρα. Μεγαρίτες και Φιλική Εταιρεία- Η θέση Ορκός Πάρα πολλοί Μεγαρίτες, ήταν αυτοί που εί χαν ορκιστεί στη Φιλική Εταιρεία. Στον κάμπο τον Μεγάρων, υπάρχει η τοποθεσία Ορκός ή Όρκος και στο κέντρο περίπου της περιοχής, υπάρχει η τοποθεσία Πηγάδι του Όρκου ή Ορκού. Σε αυτό το πηγάδι, λέγεται πως ορκίστηκαν οι Μεγαρίτες στη Φιλική Εταιρία και από τότε καθιερώθηκε η ονομασία της. Αλλά η ονομασία αυτή, συναντάται από το 1766 σε κάποιο συμβόλαιο της εποχής, χρονολογία που η Φιλική Εταιρεία ήταν απλά ένα όνειρο. Άρα, αυτό είναι μάλλον μία θεωρία που δεν ευσταθεί. Γιάννης Μιχάλαρος ΠΗΓΗ: (Με αντιγραφή από το Μαθητικό Περιοδικό του 3ου Γυμνασίου Μεγάρων ´´μαθητικό περισκόπιο´´ ΙΟΥΝΙΟΣ 2021)

Διαβάστε περισσότερα

Η ΤΡΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΤΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΣΥΓΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΓΑΡΩΝ

Ο Δεκαπενταύγουστος στα Μέγαρα με την Τράτα της Παναγίας Γράφει ο δάσκαλος μας κος Τζίμης Ηλίας. Της Παναγίας, (κάθε 15 Αυγούστου -το απόγευμα), οι Μεγαρίτισσες πήγαιναν στην « πλαταία», (σημερινή πλατεία Ηρώων ,που γινόταν ο Κυριακάτικος χορός), και τραγουδούσαν χορεύοντας την «Τράτα της Παναγιάς». Τελετουργικός χορός-τύπου στα τρία- σαν τον «Αγιώργη». Έχει σωθεί μόνο το πρώτο στιχάκι με απροσδιόριστο σκοπό. «Τώρα η αγάπη δεν μοιάζει γιατ’ είναι καλοτσαίρι. Της Παναγιάς τσαι ύστερα πιάνει και νοστιμεύγει». Ιδιαίτερος σκοπός, (σαν μοιρολόι). (Αν κάποιος γνωρίζει κι άλλα στιχάκια, μας ενδιαφέρει να τα διασώσαμε). Χόρευαν κι άλλους χορούς, (όπως πάντα), μέχρι, που πήγαιναν στα σπίτια τους. Με τα χρόνια όμως το έθιμο αυτό ατόνησε και οι γυναίκες πήγαιναν εκεί χωρίς να χορεύουν. Τότε οι παπάδες των Μεγάρων με πρωτοβουλία του Αρχιμανδρίτη Κλεόπα, καθιέρωσαν την περιφορά των λειψάνων των Αγίων Μαρτύρων, που γίνεται μέχρι σήμερα. Αυτά για σήμερα -χάριν καταγραφής των εθίμων μας. Καλή Παναγιά σε όλους!!!!

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΜΕΓΑΡΑ Επιστράτευση 1974

στην Ελλάδα συνδέθηκε με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η κήρυξη επιστράτευσης ήταν μια αντίδραση στην κρίση που προκλήθηκε από την εισβολή και είχε ως στόχο την ενίσχυση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Η επιστράτευση του 1974 στην Ελλάδα ήταν μια από τις δύο φορές που κηρύχθηκε επιστράτευση μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η άλλη ήταν το 1987. Η επιστράτευση του 1974 ήταν μια άμεση αντίδραση στην κρίση που προκλήθηκε από την εισβολή και την κατάληψη μέρους της Κύπρου από την Τουρκία. Η επιστράτευση είχε ως στόχο την ενίσχυση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και την προετοιμασία για ενδεχόμενη σύγκρουση. Η διαδικασία της επιστράτευσης περιελάμβανε την κλήση εφέδρων στον στρατό και την ενεργοποίηση εφεδρικών μονάδων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε μεγάλη αμηχανία και αγωνία στους επιστρατευμένους, καθώς δεν υπήρχε σαφής ενημέρωση για την κατάσταση και τους λόγους της επιστράτευσης. Επίσης, αναφέρεται ότι υπήρχαν προβλήματα στην οργάνωση και τον εξοπλισμό των στρατιωτικών μονάδων. Στο θέμα αυτό θα δούμε πως είδαν και πως βίωσαν την επιστράτευση οι δικοί μας άνθρωποι από τα Μέγαρα.Από μαρτυρίες σε προηγούμενη ανάρτηση στην <<Ιστορία των Μεγάρων>>. Σωτηρης Καστανης Ιούλης του 74 κοντά μεσημέρι ρίχναμε μπετόν στην Κινέτα στην οικοδομή του Μπάμπη του Πανταζή πάνω από την Εθνική οδό και αναρωτιομασταν γιατί ήταν γεμάτη από αυτοκίνητα στο ρεύμα προς Αθήνα. Την απορία μας έλυσε ο Σωτήρης οΤουμπανιαρης(σελινος) που κουβαλούσε τότε με το βυτίο νερό. Μας έφερε το τρανζίστορ πού επαιζε εμβατήρια . Είχε γίνει γενική επιστράτευση. Την άλλη μέρα γέμισε ο Μεγαριτικος κάμπος επιστρατους οι οποίοι περιφέρονταν χωρίς φαγητό και νερό ντυμένοι όπως όπως με στρατιωτικα ρούχα, και κοιμόντουσαν νηστικοί κάτω από τά δέντρα περιμένοντας εντολές να φύγουν για τόν Έβρο. Αμέσως οι Μεγαρίτες ανταποκρίθηκαν με ότι μπορούσε ο καθένας, άλλοι με αυγά βραστά δεκάδες θήκες άλλοι με ψωμιά, ζυμωναν τότε, άλλοι με έτοιμα φαγητά άλλοι κρασί, λάδι , ελιές νερό, κοτόπουλα ψητά, μια αυθόρμητη κινητοποίηση του Μεγαριτικου Λαού που κράτησε πάνω από μήνα και άφησε άφωνους τους υπεύθυνους Αξιωματικούς αλλά και τους ίδιους τους επιστρατους με την Αυτάρκεια και το Μεγαλείο του. • Eleni Kolliali Αυτο μου το έλεγε ο πατέρας μου...πολλα έκαναν οι Μεγαριτες τοτε μεχρι παστίτσιο ταψιά ολόκληρα είχαν φτιάξει για το κόσμο..εχω τόσες λεπτομέρειες που νόμιζα οτι ηταν παραμύθι... Σωτηρης Καστανης Eleni Kolliali Ήταν πολύς ό κόσμος και ήταν παντού Στο σταθμό στο δρόμο τού Αλεποχωρίου στην Αγία Βαρβάρα στο γερμανικό δρόμο και τις απογευματινές ώρες έρχονταν οι συγγενείς τών επιστρατευμένων για να τους δουν • Eleni Kolliali Σωτηρη τωρα ρωτούσα τη μανα μου και μου είπε οτι ηταν ο κουμπάρος γιατρος καρδιολόγος στο Καντήλι και πήγαιναν φαγητά για όλους Spiros Molos Eleni Kolliali Κάθε μέρα η μάνα μου έβραζε ένα λεβετη αυγά (300περιπου) και κάθε απογιομα τα πηγαίναμε με τον πατέρα μου στον κάμπο , για να φάει ο κόσμος . • Spiros Molos Απόλυτα αληθινό Σωτήρη . Εδώ κάθε βράδυ γινόταν γλέντι σ'ολον τον κάμπο . Φαγητά , κρασιά , τραγούδια , σε αντίθεση με τους Θηβαίους που άφησαν τον κόσμο νηστικό και διψασμένο . • Eleni Kolliali Spiros Molos σα τους Μεγαριτες στη φιλοξενία δεν υπάρχει πουθενά...εδω τους Αλβανούς τους βάλανε στα σπίτια και κάποιοι το εκτιμούν και το λενε μεχρι σημερα... • Ιωάννης Μιχάλαρος Spiros Molos και όχι μόνο αυτό. Οι. Αρβανίτες όσοι τους έδιναν νερό τους το χρεώνανε. Ακόμα και στις μέρες μας το 2007 που ήμουν φαντάρος εγώ στον σταθμό του τραίνου στην Θήβα πούλαγαν 3€ το καλαμάκι σκέτο χωρίς καν ψωμί • Despoina Efstratiou Spiros Molos αυτο το επιβεβαιωνω κι εγω, γιατι εκει ηταν ο νονος του αδελφου μου και μας ελεγε οτι πεθαιναν στη πεινα!! Παναγιώτης Σταμπόλας Πολύ πιτσιρικάς τότε αλλά θυμάμαι πολύ καλά, μέσα από το φορτηγάκι του πατέρα μου, να μοιράζω αυγά βρασμένα και ψωμί που είχε ζυμώσει η μάνα μου, στους φαντάρους που ήταν απλωμένοι στον κάμπο... Αφιλοκερδώς φυσικά..... Σε αντίθεση,όπως έλεγαν οι ίδιοι, με άλλες περιοχές της Ελλάδος πού εκμεταλλευόντουσαν την κατάσταση οι ντόπιοι, για να βγάλουν κέρδος.... Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι που βρίζουν τους μεγαρίτες.. οι Μεγαρίτες σίγουρα δεν είναι τέλειοι έχουμε και εμείς τα στραβά μας και τα ανάποδα μας όμως κατά βάθος έχουμε καλή καρδιά και καλοσύνη. • Marioanna Ml Αυτό μου το είπε ενας κυριος από τις Σέρρες που τότε δούλευε στα Ναυπηγεια και βρέθηκε εδώ στην επιστράτευση...είπε πως πάντα θα σέβεται τους Μεγαρείς γιατι σε άλλες περιοχές, ζητούσαν δύο δραχμές για ένα ποτηρι νερό...ενώ στα Μέγαρα εδωσαν ο,τι είχαν! • Σωτηρης Καστανης Αγόραζαν κούτες με τσιγάρα και τά μοίραζαν στους επιστρατους • Τασος Μερικας Μου έχει πει ο θείος μου ο Γιώργος Καρατάσου λης,... Οι μεγαρίτες μοιράζαμε φαγητα.. τα αυτοκίνητα ήταν γεμάτα αυγά και τα μοίραζαν στον κόσμο • Spiros Kalozoumis ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΣΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Ο ΕΝΑΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΕ ΑΚΟΥΣΤΗ ΟΤΙ ΒΟΥΛΙΑΞΕ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΡΑΒΙ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΓΚΙΟΥΖΕΤΕΠΕ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΟΝ ΠΑΠΑΛΙΑ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΕΑ ,,,,ΛΟΙΠΟΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΜΑΚΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΕΜΙΖΑΝ ΤΟ ΒΥΤΙΟ ΜΕ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΟΥΣ ΝΑ ΠΙΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΘΟΥΝΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝΑ ΑΚΟΥΣΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΡΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΥΓΩΝ ΚΑΙ ΦΑΓΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΗΜΕΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ ΕΝΑ ΔΙΠΛΑΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΟΛΙΣ ΑΚΟΥΣΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΕΡΑΣΕ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΡΙΤΕΣ ΔΕΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΝΥΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΠΙΝΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΓΟΥΡΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΓΟΥΡΝΑ ΠΟΥ ΕΠΙΝΑΝ ΟΙ ΑΓΕΛΑΔΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΣ ΧΩΡΙΟΝ ΑΣΗΜΕΝΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟ • Αργυρω Μουρτζουκου Έτσι είναι και εγώ θυμάμαι η μάνα μου είχε πάρει αγκαζε τον φούρνο του Κουφαλη κι έκανε τρία τέσσερα ζυμώματα την ημέρα και τα πήγαινε στην Αγία Βαρβάρα και στον Άγιο Στέφανο • Ελενη Ξεκουκη Στην αυλη στο πατρικο μου ειχε βαλη οι γονεις μου ενα λεβετι και εβραζαν αυγα κοι ο φουρνος στην 28 Οκτωμβριου εβαλε και ζημωσε στις 5 το απογευμα αυγα και φρεσκο ψωμι τα πηγαν οι γειτονια οι αντρες και ο Πατερουλης μου αυτα ειναι γεγονοτα που εγιναν και ειναι αληθεια Κυριάκος Πάνου 20 Ιουλίου 2020 · Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 20 Ιουλίου 1974 ημέρα Παρασκευή βράδυ, που μας πήρε η χούντα και μας πέταξε (κυριολεκτικά, αλλά και εντελώς ξαφνικά) στον Έβρο. Τέρμα πάνω δεξιά, εκεί που καρφώνουν την πινέζα στον χάρτη. Χωρίς καμμία οργάνωση και υποδομή στοιχειώδους έστω διαβίωσης, από πλευράς καθαριότητας, σίτισης, διαμονής. Οι φωτογραφίες τα λένε όλα... Υπηρετούσαμε τη θητεία μας τότε. Και η Μοίρα Αυτοκινούμενου Πυροβολικού στην Αλεξανδρούπολη στην οποία με είχαν στείλει ήταν χαρακτηρισμένη ως "ανεπιθυμήτων" από τη χούντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ήταν η μέρα που έγινε η (μιλημένη) εισβολή στην Κύπρο. Όλα αποδείχτηκαν στην πορεία, όπως και η προδοσία από τη χούντα των τότε ένστολων (!!!) "Ελλήνων" και το θάψιμο στη συνέχεια της υπόθεσης από τους μετέπειτα πολιτικούς ''κυβερνήτες''.

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΣΟΣ ΜΕΓΑΡΙΔΑ

Η Μεγαρίδα είναι νησί στο λιμάνι της Νάπολης στην Ιταλία. Στα Ιταλικά ονομάζεται Isolotto di Megaride. Στο νησί υπάρχει κάστρο με την ονομασία Καστέλ ντελ Όβο. Οι πρώτοι άποικοι ήταν κάτοικοι από την Κύμη, Χαλκίδα και Ροδίτες που έκτισαν την Παλαιόπολη – Νεάπολη, η οποία είναι η σημερινή Νάπολη. Ήταν από τις πρώτες αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας. Κατά τον Στράβωνα το νησί αποτελούσε αποικία από Ροδίτες γύρω στον 9ο με 8ο αιώνα π.Χ. και ήταν σημαντικό εμπορικό κέντρο. Αρχικά το νησί απείχε μερικά μέτρα από την ξηρά, αλλά με την πάροδο των χρόνων έγιναν μικρές προσχώσεις στη θάλασσα και συνδέεται με την Νάπολη. Η Σειρήνα Παρθενόπη λατρευόταν στο νησί από τους πρώτους άποικους (η Παρθενόπη έπεσε και πνίγηκε όταν ο Οδυσσέας πέρασε με τους συντρόφους του χωρίς να σταματήσει από το θέλγητρο της φωνής της) Το πτώμα της βρέθηκε σε μια παραλία της Ιταλίας που ήταν τότε οι άποικοι από την Κύμη και την Χαλκίδα, την έθαψαν σε μνήμα και γύρω από το σημείο ίδρυσαν την πόλη τους. Αρχικά είπαν την πόλη Παρθενόπη μετά Παλαιόπολη και τελικά έγινε Νεάπολη – Νάπολη. Στην περιοχή υπήρχαν συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και Ετρούσκων μέχρι που οι τελευταίοι αρχικά πήραν την περιοχή. Το 474 π.Χ. οι Έλληνες καταφέρνουν να εδραιώσουν την υπεροχή τους. Η περιοχή αλλάζει με νέους οικισμούς και προστατευόμενο εμπορικό κέντρο από πύργους. Εκεί αλλάζει και η ονομασία και η νέα πόλις γίνεται Νεάπολις. Οι αρχαιολογικές έρευνες βρήκαν στο νησί 4 βυθισμένες σήραγγες και ένα δρόμο 3 μέτρων με αμαξοτροχιές, σε μια πλευρά του κάστρου βρέθηκε τάφρος 6 μέτρων. Σήμερα, το νησί και το κάστρο που είναι χτισμένο πάνω σε αυτό, είναι γεμάτο από πολυάριθμες ταβέρνες και εστιατόρια.

Διαβάστε περισσότερα

Από τα Μέγαρα και τη Σμύρνη

Τον Μάϊο του 1919 ο Ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στην Σμύρνη. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν κατέβει στην προκυμαία γιορτάζουν και υποδέχονται τους στρατιώτες όπως έπρεπε. Εκεί είναι και ο Μεγαρίτης Γιάννης Τουμπανιάρης που είχε καταγεί στο εκτρατευτικό σώμα. Λίγες μέρες αργότερα στην περαντζάδα των Σμυρνιών στην προκυμαία ο Γιάννης συναντά την Χρυσάνθη. ΄΄Θεέ μου, πόσο όμορφη είναι΄΄ λέει ο Γιάννης, η Χρυσάνθη τον ακούει και χαμογελά με το κοπλιμέντο. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος για τα δύο νέα παιδιά. Τον πρώτο καιρό είχαν μυστικές συναντήσεις, η γειτονιά της Χρυσάνθης άρχισε την σιγομουρμούρα. ΄΄Είδαμε τις κόρες σου με έναν στρατιώτη. Μάλλον τις κορτάρει.’’ Η ντροπή μεγάλη, ένας στρατιώτης με την μεγάλη κόρη. Δεν γινόταν να σχολιάζει ο κόσμος. Ο Τουμπανιάρης που είναι από περιοχή που έχει αυστηρούς ηθικούς κανόνες, για να μην δημιουργεί προβλήματα σύντομα ζητάει το χέρι της από τον πατέρα της. Ο αρραβώνας κανονίζεται και όλο το Καρατάσι συγχαίρει τη μέλλουσα νύφη για την τύχη της να πάρει ένα όμορφο παλικάρι που υπηρετεί για την πατρίδα. Τα κεράσματα, τα γλυκά και ευχές δεν κρατάνε για πολύ και η μοίρα έχει άλλα σχέδια για την χαρά τους. Το μικρασιατικό μέτωπο υποχωρεί. Η Σμύρνη δεν είναι ασφαλής πόλη. Ο Γιάννης προτείνει στην Χρυσάνθη να εγκαταλείψουν τη Σμύρνη, αλλά ο πατέρας της είναι ανένδοτος. Νομίζει ότι ο γαμπρός τώρα που ήρθαν τα σκούρα θέλει να το βάλει στα πόδια και να εξαφανιστεί. Ο Γιάννης δεν το βάζει κάτω προτείνει να τον ακολουθήσει όλη η οικογένεια. Η Χρυσάνθη δεν μπορεί να ακολουθήσει, ο λόγος στον πατέρα της είναι νόμος. Ξεσπά σε κλάματα και θυμώνει με την τύχη της. Πάνω στα νεύρα της του πετάει το δαχτυλίδι και διαλύει τον αρραβώνα. Ο Γιάννης φεύγει με απογοήτευση. Οι κάτοικοι της Σμύρνης με τα γεγονότα να τρέχουν είναι οι τελευταίοι και απροετοίμαστοι που πρέπει να φύγουν. Η Ειρήνη μάνα της Χρυσάνθης με τις τρεις κόρες της επιβιβάζεται όπως όπως σε μιά βάρκα και καταφέρνουν να σωθούν. ¨Οταν έφθασαν στην Ελλάδα κάθε μέρα πρωί πρωί πήγαιναν στον Πειραιά να αναζητήσουν στο πλήθος διασωθέντες συγγενείς και φίλους. Τυχαία εκεί ένας στρατιώτης που ήταν στη Σμύρνη με τον Τουμπανιάρη αναγνωρίζει την Χρυσάνθη. Μόλις τα νέα έφθασαν στον Γιάννη πάει να την βρει. Στη τσέπη του έχει το δαχτυλίδι των αρραβώνων τους. Έτσι λοιπόν αρραβωνιάζονται για δεύτερη φορά. Ο γάμος έγινε σύντομα και αποκτούν δύο παιδιά τον Νικόλαο και την Νιόβη. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ βρήκε αυτή την αληθινή ιστορία στο ΄΄Pontos News΄΄ ΄΄Το δαχτυλίδι που επεστράφη΄΄ είναι απο το βιβλίο ΄΄22 Ιστορίες΄΄ εκδ. Ελληνική Αρχειακή Εταιρεία.

Διαβάστε περισσότερα

Δερματοστιξία (tatau) στα αρχαία Μέγαρα

Τατουάζ (tatau) η ρίζα της λέξης είναι από την Πολυνησία και σημαίνει σημαδεύω. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι το κάνουν σαν σημάδι ομορφιάς και ιδιαιτερότητας. Η Ελληνική ονομασία του είναι ΔΕΡΜΑΤΟΣΤΙΞΙΑ. Δερματοστιξία στην αρχαία Ελλάδα έκαναν στους αιχμάλωτους, τους δούλους, τους εγκληματίες και στους λιποτάκτες. Αντίθετα σε άλλους αρχαίους λαούς ήταν ιερά και αποτελούσαν ένδειξη ανδρείας και δυναμισμού. Κατά τον Ηρόδοτο οι Έλληνες έμαθαν την τεχνική από τους Πέρσες τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν μέθοδος ποινής. Το ότι οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την δερματοστιξία ντροπή το βλέπουμε μόνο από μία ταφική επιγραφή, αφιερωμένη σε ένα Μεγαρίτη με το όνομα Πόλλις του 480π.Χ. Η επιγραφή γράφει '' ο Πόλλις, αγαπημένος γιός του Ασώπιχου, δεν πέθανε δειλός, αλλά έχασε την ζωή του στα χέρια των εχθρών, χωρίς να του κάνουν δερματοστιξία''. Βλέπουμε το πόσο σοβαρό θέμα ήταν τότε, για να χάσει την ζωή του ένας Μεγαρίτης για μην γίνει σε αυτόν αυτό που σήμερα αρκετοί πληρώνουν για να φτιάξουν.

Διαβάστε περισσότερα

Κουρμουλοί και ισημερίες

Οι μυστήριοι -"Κουρμουλοί" τοπική ονομασία- (η οποία είναι παραφθορά - κατά την Δωρική συνήθεια - της Λατινικής λέξης cumulus που σημαίνει: σωρός, συσσώρευση) λόφοι των Μεγάρων. Πολλά μπορεί να ακούσει κάποιος για τους Κουρμουλούς των Μεγάρων που λένε εδώ στα Μέγαρα. Είναι λόφοι οι οποίοι από ότι βλέπει το ανθρώπινο μάτι του κάθε υποψιασμένου δεν είναι φυσικοί και κρύβουν καλά το μυστικό τους.

Οι μυστηριώδης και καθόλου φυσικοί ή τυχαίοι για το σημείο που βρίσκονται ”κουρμουλοί '' στους πρόποδες του Καβαλάρη έχουν ιδιότητες που μόνο όσοι έτυχε να διαβάσουμε την γραφή του αείμνηστου καθηγητή Dr Στέλιου Γκίνη γνωρίζουμε. ‘Όπως έγραφε ο Dr Στέλιος Γκίνης: Ο αριστερός κουρμουλός λόγω της θέσης του έχει τις εξής ιδιότητες εάν είσαι στην κορυφή του και αγναντεύεις, Στις 21 Ιουνίου θα δεις τον ‘Ήλιο να ανατέλλει από την κορυφή της Καρίας ( Προφήτη Ηλία) – Σημείο ‘’Α’’- στις 22 Δεκεμβρίου ανατέλλει από το μεγάλο νησί της Πάχης – Σημείο ‘’Γ’’ και στις ισημερίες 22 Μαρτίου και 21 Σεπτεμβρίου από την κορυφή της Μινώας δηλαδή το λόφο του Αη – Γιώργη της Πάχης – Σημείο ‘’Β’’-. Το σχέδιο του καθηγητή μας βοηθάει να δούμε τον κουρμουλό και τα 3 σημεία ανατολής του Ηλίου. Η σελίδα νιώθει την ανάγκη να συμπληρώσει ότι για τους κουρμουλούς λέγονται τα μύρια όσα, κάποιοι παλιότερα είχαν και σχέδια στο ίντερνετ για υπόγειες αίθουσες κλπ όλα αυτά είναι χωρίς καμία απόδειξη και δεν μπορεί να γίνει καμία καταγραφή. Το μόνο σίγουρο είναι αυτά που μας άφησε ο Dr Στέλιος Γκίνης και μπορεί όποιος θέλει σε αυτές τις ημερομηνίες να το δει αν είναι εκεί στην Ανατολή του Ηλίου.

Διαβάστε περισσότερα

Πυρκαγιά στα Γεράνεια όρη 2021

 

19 Μαΐου 2021 ώρα 21:45

Σε έναν ελαιώνα πίσω από σπίτια στο Σχίνο Κορινθίας ξεπετάγεται μια φωτιά, μιά φωτιά που γρήγορα απλώνεται. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες αυτή η μικρή φωτιά θα γίνει η αιτία να καεί το μεγαλύτερο τμήμα των Γερανείων απο το Σχίνο μέχρι την περιοχή Αλεποχωρίου του Δήμου Μεγαρέων.

Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών η μάχη ήταν άνιση. Μέσα σε λίγα λεπτά οι άνθρωποι έχαναν σπίτια, αμπέλια , ελιές , μελίσσια, τα πεύκα που πελέκαγαν για ρετσίνι και πάλευαν μέσα στη νύχτα με τα στοιχεία της φύσης.

Άλογα , σκύλοι, ελάφια, αλεπούδες, κυκλοφορούν γδαρμένα, ματωμένα, με εγκαύματα και δεν είναι και εύκολο να βρουν τροφή και νερό μέσα στα καμένα δάση, οι φιλόζωοι εθελοντές ήταν αυτοί που πήραν το βάρος να σώσουν τα ζώα, όπως κάνουν σε κάθε πυρκαγιά.

Οι αιτίες ήταν πολλές, πρώτα από όλα οι πυροφύλακες έχουν κοπεί και οι αντιπυρικές ζώνες που υπήρχαν παλιά δεν υπάρχουν. Αυτό το θέμα με τις αντιπυρικές ζώνες όσους αγαπάμε το δάσος , μας πονάει και θα μας πονάει πάντα, επειδή ξέρουμε ότι θα μπορούσε να είχε σωθεί το μεγαλύτερο κομμάτι από τα δάση μας.

Η καταστροφή από 19 – 22 / 5 / 2021 ήταν 71.310 στρέμματα αγροτοδασικής έκτασης, αν υπολογίσουμε και τα 56.000 στρεμμάτα που κάηκαν στην πυρκαγιά της Κινέττας, τα Γεράνεια έχασαν συνολικά 127.310 στρέμματα αγροτοδασικής έκτασης μέσα σε 3 χρόνια.

Διαβάστε περισσότερα

Το κάψιμο του Ιούδα στα Μέγαρα

 

ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΕΓΑΡΩΝ 

ΤΟ Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ 23/4/2022

Το κάψιμο του Ιούδα στα Μέγαρα το Μεγάλο Σάββατο.

Περιγραφή από τον Τζίμη Ηλία

Στα Μέγαρα, τα παιδιά μάζευαν ξύλα (κλαριά) το απόγευμα του Μ. Σαββάτου.

Παρέες - από κάθε ενορία - γύριζαν στους δρόμους και φώναζαν "ένα ξύλο τη Λαμπρή ο Ιούδας να καεί".

Αυτά τα ξύλα που μάζευαν τα πηγαίναν στο προαύλιο της εκκλησιάς τους (στην άκρη).

Με το φως της Αναστάσεως έβαζαν φωτιά και με το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ έριχναν στην φωτιά τον "Ιούδα" - ένα ανθρώπινό ομοίωμα από τσουβάλι γεμάτο άχυρα - και τον έκαιγαν.

Άλλοι κρέμαγαν τον Ιούδα σε αγχόνη πάνω από
την φωτιά και τον έκαιγαν.

Αυτά δεν τα πρόλαβα εγώ.

Μου τα είχαν διηγηθεί αυτοί που τα έζησαν.

Το έθιμο αυτό σταμάτησε στα Μέγαρα λίγο πριν τον πόλεμο του 1940.

Η φωτογραφία είναι από κάψιμο του Ιούδα που γίνεται ακόμα και σήμερα σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα

Τριμερόπιτα

 

Την εβδομάδα την καθαρή που έχει αρχή από την Καθαρά Δευτέρα οι ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΕΣ νύφες πήγαιναν στα πεθερικά τους την ημέρα Τετάρτη και πάντα το απόγευμα, την Τριμερόπιτα για την πεθερά και ένα μπουκάλι κόκκινο αρετσίνοτο κρασί για τον πεθερό. Κάποιες συνήθιζαν να πηγαίνουν και στις νονές των παιδιών τον πρώτο χρόνο.

Λέγεται Τριμερόπιτα επειδή είναι η πίτα των τριών ημερών της νηστείας Δευτέρας-Τρίτης- Τετάρτης που κάποιοι πιστοί Χριστιανοί έκαναν και κάνουν ακόμη νηστεία.

Η νύφη ζύμωνε ένα νηστίσιμο αφράτο ψωμί με μυρωδικά. Το στόλιζε με ''ξόμπλια'' (σχέδια ψωμιού) από την ίδια ζύμη και το έψηνε. Μετά το άλειφε με μέλι, ζάχαρι και κανέλλα.

Η νύφη πήγαινε με τα κατηφένια επειδή αυτή η κίνηση ήταν επίσημη, μαζί της υπήρχε και ένα αγόρι που ήταν στην ζωή οι γονείς του που βαστούσε το κρασί, ακριβώς όπως και στους Μάηδες.

Η Τριμερόπιτα ήταν μέσα σε ένα πανέρι στολισμένη με μία καλαμάτα, είχε σχήμα πίτας που από λάθος εδώ την λέμε κουλούρα (αφού δεν έχει τρύπα). Η Τριμερόπιτα πήγαινε περνώντας από τους κεντρικούς δρόμους των Μεγάρων και η νύφη την κρατούσε ψηλά στον ώμο της.

Η πεθερά θα φίλευε σαν ''αντίδωρο'' την νύφη με κάτι φαγώσιμο το οποίο έβαζε στο πανέρι.

Το πρωί της Πέμπτης τα πεθερικά θα γλώσσιζαν την Τριμερόπιτα, στο τέλος δηλαδή της αυστηρής νηστείας.

Από τότε που το έθιμο γινόταν σωστά μέχρι σήμερα έχουν γίνει του κόσμου τα απίστευτα!!!

Τα πρώτα χρόνια άρχισαν να βάζουν κουφέτα και λουλουδάκια από το κήπο τους, μετά τα λουλούδια έγιναν σύνθεση από ανθοπωλείο, φυσικά με τα χρόνια η Τριμερόπιτα έγινε δουλειά του φούρναρη, άλλοι φέρνουν συγγενείς για να φέρουν δώρα στην νύφη. Το κορυφαίο λάθος είναι ότι υπάρχουν νύφες που κοντεύουν να γίνουν γιαγιάδες και πάνε ακόμα στην πεθερά τριμερόπιτα.

Παροιμιώδης είναι η φράση στα Μέγαρα '' με γυρνάς σαν την Τριμερόπιτα'' για όποιον τον ταλαιπωρούν σε μετακινήσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Ιάκωβος Αν. Ηλίας (Μουσικός)

 (Μέγαρα 1906 - 1982). Ονομαστός λαϊκός βιολιστής και συνθέτης-διασκευαστής δημοτικών τραγουδιών. Μαθήτευσε στον πατέρα του και στον Bαγγέλη Κουτσούκο (τον ονομαστό πρακτικό βιολιστή της Σαλαμίνας, που επαίνεσε και ο Δ. Μπόγρης). Υπηρετώντας το 1926 στη Μουσική της Φρουράς Αθηνών (υπό τον Β. Σωζόπουλο), παρακολούθησε μαθήματα βιολίου επί 2ετία στο Εθνικό Ωδείο. Έχει ηχογραφήσει 70 περίπου δίσκους με τραγούδια του. Πιο ονομαστό το "Κοντοβάζαινα" καθώς και το "Αργυτοπούλα" (που πρωτοηχογραφήθηκε από τη Ρίτα Αμπατζή). Επί 50 χρόνια ο Ηλίας έπαιζε σε κάθε είδους εκδηλώσεις, από τις ταινίες "φουστανέλας" και τις ολιγομελείς "κομπανίες" ώς τα μπαλέτα της Ντόρας Στράτου (τα οποία συνόδευε σε μόνιμη βάση στην περίοδο 1954-65). Επίσης, από το 1938 υπήρξε βασικός συνεργάτης της Κρατικής Ραδιοφωνίας. Τέλος συνεργάστηκε με την Ακαδημία Αθηνών στον τομέα του λαογραφικού υλικού και συγκέντρωσε πλήθος δημοτικών τραγουδιών και παραμυθιών της περιφερείας Μεγάρων, εργασία για την οποία επανειλημμένα βραβεύτηκε. Μνημονεύουμε τον LP δίσκο του "Οι επιτυχίες του Ματθαίου Φελώνη" (1977).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟ ΙΑΚΩΒΟ ΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΕΣ

Διαβάστε περισσότερα

Ναός Πρ. Ηλία Μεγάρων

 

Το 1948 ένας Γερμανός επισκέπτης στο σπίτι του Περικλή Προίσκου (τότε Ελευθερίας & Μοράβα), δίνει στο Λεωνίδα Μουρτζούκο το φωτογράφο την πρώτη φωτογραφία. Είναι στο Λόφο του Πρ. Ηλία το 1830 εκεί που είναι τα χαλάσματα του μύλου αργότερα έγινε και πάλι μύλος και ήταν ο ανεμόμυλος του Μαυροειδή. Πολύ αργότερα (για να έρθουμε στις δικές μας μέρες) στην αρχική φωτογραφία του μπάρμπα Λεωνίδα θα γίνει επιχρωμάτωση με αυγοτέμπερα σε διάσταση 2 χ 1,20 και θα κοσμεί την αίθουσα Le Mirage στην Βαρέα του Ιωάνου Μουρτζούκου. Σε αυτήν την επιχρωμάτωση  υπάρχει ένα τραγικό λάθος. 

Η καλλιτέχνης έχοντας την εντύπωση ότι είναι από το Παλιόκαστρο προσθέτει τα σπίτια για να δώσει μέσα και τον Πρ. Ηλία, ενώ ο Προφ. Ηλίας είναι το κύριο θέμα και ο Λόφος Αγίου Δημητρίου το φόντο, οπότε δημιουργεί ένα μεγάλο λάθος.

Το 1904 εκεί που ήταν ο ανεμόμυλος θα ανεγερθεί η εκκλησία του Προφ. Ηλίας, σύμφωνα με την ημερομηνία που είναι πάνω στην εικόνα του Πρ. Ηλία. Η ανέγερση και η αποπεράτωση του ναού
έγινε με προσωπική εργασία των οικοδόμων των Μεγάρων, οι οποίοι μέχρι το 1976 την ημέρα της γιορτής του Πρ. Ηλία την είχαν αργία και έκαναν αρτοκλασία.

Οι εικόνες τα τέμπλα και οι φορητές είναι δημιουργίες του εξαίρετου μάστορα αγιογραφίας Δημητρίου Ανδριανού από την Σαλαμίνα.

Στα εγκαίνια του ναού έγινε και η βάφτιση της Βασιλικής Στάθη που ήταν κόρη της Μαρδίτσας και του Αργύρη Στάθη (αδερφή του Κώστα Στάθη που είχε την ταβέρνα στον Φόρο).

Ο Ναός του Πρ. Ηλία τον Φεβρουάριο του 2022 που γράφετε αυτό το θέμα αναπληρώνει την ενορία της Μητρόπολης Μεγάρων (Ναός Παναγίας) που παραμένει κλειστή για να γίνουν επισκευές από το χτύπημα του σεισμού του 1981.

Διαβάστε περισσότερα

Η ''ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ'' ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ

Η ''ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ'' των Μεγάρων ήταν ένα εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος που είχε τρεις πετρελαιομηχανές εσωτερικής καύσεως 300 ίππων και έδινε ρεύμα στα Μέγαρα από το 1924. Το δίκτυο ήταν 220 βολτ συνεχές, συνολικά 18 χιλιομέτρων. Με τιμή 9 δραχμές η κιλοβατώρα. Οι λάμπες πετρελαίου που υπήρχαν σε αναφορά του Κ. Βάρναλη το 1914 αντικαταστάθηκαν το 1936 με 610 λάμπες συνολικής ισχύος 24 κιλοβάτ, όπως βλέπουμε σε βιβλίο του Μ. Μπεναρδή. Το 1924 η εταιρεία με την επωνυμία «Μαυρουκάκης-Μπούσουλας» υπέγραψε μια σύμβαση με τον Δήμαρχο τότε γιατρό Σπύρο Δ. Μιχόπουλο διάρκειας 30 ετών για τον ηλεκτροφωτισμό της πόλης των Μεγάρων, που τότε ήταν κοινότητα. Το σύνολο των εργαζομένων στην «Ηλεκτρική» ήταν Μεγαρίτες. Όμως το 1924 δεν υπήρχαν στα Μέγαρα επιστήμονες του Πολυτεχνείου ηλεκτρολόγοι, ούτε ειδικευμένοι τεχνίτες, αφού δεν υπήρχε μέχρι τότε ηλεκτρικό ρεύμα. Έτσι, υπεύθυνοι επιστήμονες της Ηλεκτρικής ήταν ένας Κωστελέτος από την Κέρκυρα κι ένας Κόκκινος από την Αθήνα και οι δύο απόφοιτοι του Ε.Μ.Π. Αρχιτεχνίτης, ήταν ο μαστρο-Νίκος, που έγινε και δάσκαλος όλων των μεγαριτών εργαζομένων στην Ηλεκτρική. Μετά τη λειτουργία του εργοστασίου της Ηλεκτρικής, άρχισαν να ιδρύονται διάφορες μικροβιομηχανίες, όπως πριονιστήρια, μηχανουργεία και ένα εργοστάσιο παραγωγής πάγου με παράρτημα παρασκευής αεριούχων ποτών της εταιρείας «Περαγάλος-Μαυρουκάκης-Κρητικός». Επίσης λειτουργούσαν και αλευρόμυλοι. Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, η ΔΕΗ αγόρασε το εργοστάσιο της «ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ» και μονιμοποίησε το προσωπικό, όπως προβλεπόταν στη σύμβαση εξαγοράς. Το εργοστάσιο ήταν δυτικά της πλατείας Ηρώων στη γωνία των οδών Σωτ. Δρίτσα και Γ. Σχινά . Το 2020 ο Δήμαρχος Μεγάρων Γρηγόρης Σταμούλης μπόρεσε να πάρει αυτό το χορταριασμένο οικόπεδο ιδιοκτησίας της ΔΕΗ και έγινε χώρος δωρεάν σταθμευσης. Στις φωτογραφίες χαρακτηριστική είναι η κολώνα της ''ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ'' στην Κ. Πλατεία Μεγάρων

 Πηγή: άρθρο του αείμνηστου καθ. Στέλιου Γκίνη στην Εφ. ''Ενημέρωση'' στις 6/4/2017

Διαβάστε περισσότερα

Νέα Πέραμος πλημμύρα 2017

Φωτογραφία του αείμνηστου Μάκη Πάνου

 Τα ξημερώματα της 15 Νοεμβρίου 2017  η περιοχή του Δήμου μας δέχεται ένα μεγάλο πλήγμα. Πλημμύρα στην περιοχή Νέας Περάμου (Μεγ. Πεύκο) Το νερό κατεβαίνει σαν χείμαρρος από το βουνό και μετατρέπει την περιοχή σε λίμνη. Αιτία ένα ρέμα που δεν προλαβαίνει να πάρει τους τόνους από νερό. Αρχικά από την Νέα Πέραμο μέχρι τα Μέγαρα ακινητοποιούνται οχήματα, από το 34χλμ. μέχρι το 39χλμ.  Τα νερά στο οδόστρωμα φτάνουν μέχρι το  1 μέτρο και σε άλλα σημεία και το 1,5 μέτρο μέσα στην πόλη της Νέας Περάμου. Η πυροσβεστική δέχεται πάρα πολλές κλίσης για άντληση υδάτων από σπίτια και καταστήματα. Οι δρόμοι που πέρασε ο όγκος των υδάτων μετατρέπονται σε οικόπεδα με τόνους χώματος και κάθε είδος αντικειμένων που πήρε το νερό στο πέρασμά του. Τα καταστήματα ακόμα και στην παραλία δέχονται καταστροφή, ενώ το λιμάνι και η παραλία αλλάζουν μέσα στη θάλασσα από τα χώματα που δέχτηκαν. Στην Νέα Πέραμο υπήρχε ένας νεκρός, την ίδια μέρα στην Μάνδρα υπήρχαν 15 ζωές που χάθηκαν.  

Φωτογραφία του Αντιπεριφερειάρχη
κ. Λευτέρη Κοσμόπουλου
 

Φωτογραφία από το ίντερνετ του κ. Γιάννη Μπορμπόκη

Διαβάστε περισσότερα

Νίκος Αλέφαντος - Βύζας

Ο Νίκος Αλέφαντος γεννήθηκε στην Αθήνα 3/1/1930 και μεγάλωσε στα Εξάρχεια όπου από μικρή ηλικία αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μέσου ή αριστερού ακραίου επιθετικού, στην ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων. Αργότερα μετακινήθηκε στον ΠΑΟ Ρουφ, Παναθηναϊκό, ΑΕ Χαλανδρίου, Ολυμπιακό Πειραιώς, Ατρόμητο Πειραιώς (σε ένα αγώνα), Ολυμπιακό Χαλκίδας, Παναιγιάλειο, Πανελευσινιακό και κρεμάει τα παπούτσια στον Βύζαντα Μεγάρων την εποχή της Α' Εθνικής που οι φίλαθλοι των Μεγάρων είχαν την ευκαιρία να τον θαυμάσουν.

Από την εφημ. ''Αιχμή''

Από το 1969 αναλαμβάνει προπονητής στην αρχική του ομάδα Αστέρα Εξαρχείων και μετά στους γνωστότερους ελληνικούς συλλόγους: Ολυμπιακό Πειραιώς στον οποίο εργάστηκε τρεις φορές (ανά μία δεκαετία: τέλη 1983, 1994 και 2004), αλλά και στους ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ηρακλή, Πανιώνιο και Εθνικό Πειραιώς. Στην Α' Εθνική προπόνησε και τους ΟΦΗ, Καστοριά, Παναχαΐκή, Ιωνικό, Δόξα Δράμας, Κόρινθο, Απόλλωνα Θεσσαλονίκης, Προοδευτική και Εθνικό Αστέρα.

Συχνές ήταν οι εμφανίσεις του Αλέφαντου στα Μ.Μ.Ε. ενώ κατά καιρούς είχε πρωταγωνιστήσει και σε διαφημίσεις. Μιλούσε με μια γλώσσα λαϊκή, που είχε αγαπηθεί από τον κόσμο. Χαρακτηριστικές ήταν οι εκφράσεις που συχνά χρησιμοποιούσε, όπως ''τα πάντα όλα'', το '' το να τ' άλλο ξέρω γω'' και ''μάθε μπαλίτσα. 
 Μιλούσε πάντοτε με αυθόρμητο και αυθεντικό τρόπο και εκτός από ποδόσφαιρο ασχολείτο πολύ συχνά και με πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα.

Διαβάστε περισσότερα